NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
POLICJA
Dajcie spokój. To ma być dowód?
Klepnąłem ją w ramię w 2016?
Wyciąganie tego teraz to jakiś absurd.
- Ale pewnie pan... - Zrobił pan to.
Nawet jeśli faktycznie ją klepnąłem,
to co z okresem przedawnienia? To zdarzyło się w 2016 roku.
Nie możecie mnie ukarać po trzech latach.
Rzecz w tym, że to niejedyny incydent
opisany w tej księdze.
Ale mam suche oczy.
Co? Płakałeś?
- Czemu miałbym płakać? - To jakiś absurd.
- Boże. - Dobra. Powiem wam, co o tym myślę.
Wszystkie incydenty zostały tu opisane ze szczegółami.
Zrobiłeś coś obrzydliwego.
Dla mnie to niepodważalny dowód.
To moja opinia prawna.
Skończyłeś prawo?
Kochanie, powiedz coś.
Ci głupcy myślą, że mogą gadać bzdury i nazywać je opinią prawną.
Naprawdę chcesz wnieść oskarżenie przeciwko mojemu mężowi?
Tak, taki mam plan.
Wynajmujesz od niego lokal.
Ma pieniądze i kontakty.
Mimo to chcę to zrobić.
Jestem prawnikiem.
To nie będzie łatwa walka.
Moja żona skończyła prawo na Narodowym Uniwersytecie Seulskim.
Jej znajomi pracują teraz dla najlepszych kancelarii w kraju.
Owszem, mam kompetencje.
Więc...
dzwoń, gdybyś potrzebowała rady.
HONG JA-YEONG KANCELARIA PRAWNA
Nie musisz mi płacić.
Hong Ja-yeong!
Czemu za mną idziecie?
Powiesz coś wreszcie?
Co?
Rozejdźmy się i niech każde pójdzie w swoją stronę.
To do ciebie niepodobne.
Nawet nie zaczęłaś mnie okładać. Daj mi chociaż po plecach!
Przerażasz mnie.
Boli mnie głowa. Idę do środka.
Dongbaek.
Po co za nią idziesz?
Nie wchodź tam.
Dongbaek.
Moja mama może cię uderzyć.
Nie gadaj bzdur. Idź.
MARYNOWANE KRABY BAEKDU
Niedobrze.
Chyba postradałam zmysły.
Co ja sobie myślałam?
Jestem okropna.
Jestem zdrajczynią. Podstępną suką.
Nie masz odwagi, by być suką.
Próbowałam zgrywać
wyniosłą i twardą.
Ale rzecz w tym, pani Kwak...
że chyba...
brakowało mi kogoś przy boku.
Kogoś, komu na mnie zależy i kto się o mnie martwi.
Odkryłam, że ta jedna osoba
może zmienić cały mój świat.
Co mam zrobić?
I co pani by zrobiła?
MARYNOWANE KRABY BAEKDU
Rodzice nigdy nie wygrają z dziećmi,
więc co ja mogę zrobić?
Gdyby miał 15 lat, dałabym mu w skórę.
Ma ponad 30, a nadal zachowuje się jak 15-latek.
Jak mam go powstrzymać?
Pozostało mi czekać.
Przelotny deszcz szybko przejdzie.
No tak.
Myślisz, że nie mam serca?
Nie.
Pani spokój i opanowanie sprawiają, ża czuję się jeszcze gorzej.
Ogień, który szybko płonie, szybko też gaśnie.
A mężczyźni są dużo bardziej niestali w uczuciach od kobiet.
Więc nie zakochuj się w każdym,
kto powie ci, że da ci wszystko.
Daj sobie czas na obserwację.
Jeśli po tym czasie
nadal będziesz chciała z nim być...
Wtedy znów porozmawiamy.
Jeśli...
wtedy będę pewna, że chcę z nim być,
zaakceptuje mnie pani?
Dongbaek.
Jako matka Pil-gu na pewno mnie rozumiesz.
Serce pękało mi, nawet gdy wdepnął w błoto,
bo to mój kochany synek.
Wiem, jak trudno jest wychowywać cudze dziecko,
więc jak mogłabym go do tego zachęcać?
No tak.
MARYNOWANE KRABY BAEKDU
Dongbaek.
Miałeś stąd iść.
Dongbaek.
Idziesz ze mną na pierożki?
Mówią, że z pustym żołądkiem nic nie da się zrobić.
A od serca dzieli go niewielka odległość,
więc gdy jest ci smutno, musisz się najeść.
Zaspokoisz swoje potrzeby emocjonalne i...
W porządku. Chodźmy na pierożki.
- Co? - Chodźmy.
Idziemy? Naprawdę?
Przyznaję, zależy mi na tobie.
Szalałam z niepokoju,
że skończysz w więzieniu.
Ja już od dawna za tobą szaleję.
Na posterunku
nawet nie widziałam pani Kwak, tylko ciebie.
Jak nielojalna suka.
Nie powinnam.
Rzuciłeś na mnie jakiś urok czy co?
Ja jestem tobą zauroczony już od dawna.
Ale gdy widzę panią Kwak, czuję się winna i zła.
A teraz, siedząc z tobą i jedząc pierożki,
czuję się...
Szczęśliwa, prawda?
Jest ci dobrze?
Może w takim razie powinniśmy...
Nie zwiążę się z tobą.
Co?
Skoro wszystko już jest jasne,
wyjaśnię ci to, żebyś się zbytnio nie rozemocjonował.
Zależy mi na tobie,
ale nie aż tak, żebym miała ignorować
zdanie pani Kwak, Pil-gu i całej reszty.
Nie chcę komplikować sprawy.
Co w tym skomplikowanego?
Miłość to ogień.
Nie, nie zaczynaj.
Cóż...
Jak wiesz, już przeżyłam taką miłość.
I ją straciłam.
Nie jestem młoda
i nie jestem sama,
więc muszę zarabiać.
Nie zapomnę o wszystkim dla miłości.
Po prostu nie mogę.
Więc jeśli pragniesz takiego związku, znajdź sobie kogoś innego.
Ja ci go nie dam.
Znowu mnie odtrącasz.
Dajmy już spokój. Zjedzmy
te pierożki.
Yong-sik.
Żeby przyrządzić pierożki, wystarczy para.
Nie trzeba ich gotować, żeby móc je zjeść.
Jasne.
Zapomnij o ogniu.
Może trochę zwolnimy
i zadowolimy się zwykłym ciepłem?
Można kochać płomiennie, ale rozstanie wszystko niweczy.
Musiałam już pożegnać się z mamą
i z ukochanym mężczyzną.
Jeśli znów będę musiała przez to przechodzić... Nie dam rady.
To mnie zniszczy.
Chcesz powiedzieć...
To znaczy, że chcesz,
żebyśmy spędzali razem czas, tak?
Tak.
Po prostu...
Cóż...
Zobaczymy.
Chcę spędzić w cieple
trochę czasu.
Wszystko odwołam, jak zaczniesz płakać.
W porządku.
Dziękuję.
PIEROŻKI Z KAESONG
Czyli przede wszystkim jesteś mamą Pil-gu
i właścicielką Kamelii.
Potem...
Ty powinieneś być przede wszystkim dobrym synem dla pani Kwak
i dobrym policjantem dla mieszkańców Ongsan.
Jeśli spełnisz te warunki, będziemy mogli się spotykać.
I zajmij się wreszcie psem Yeong-sim.
Skoro zdecydowałaś się spróbować,
obiecaj mi coś.
Co takiego?
Bez względu na to, czy ze sobą chodzimy...
Powinniśmy zrobić to, co należy.
Czyli co? Boże.
Wyglądam na aż tak łatwą?
- Jesteś dzieckiem czy co? - Co?
Chyba ostatnio wyjątkowo interesuje cię ta sfera życia.
O czym ty mówisz? Co mam ci obiecać?
Wiedz, że od teraz
zawsze będę w promieniu 400 metrów
od ciebie.
Gdy będzie ci smutno i źle,
nie będziesz musiała smucić się sama.
Wystarczy,
że do mnie przyjdziesz.
Obiecaj mi tylko
tę jedną rzecz.
Zawrzyjmy umowę.
Złóżmy przysięgę.
Obiecuję.
- Jeśli chodzi o pana No... - Tak.
WRÓŻKA Z ONGSAN
Rzecz w tym, że...
Może wyrwiesz jakiegoś zepsutego zęba?
Z natury mam bardzo zdrowe zęby, więc nie da rady.
Jeśli chcesz zatrzymać pracę, to musi wyglądać, jakbyś też dostał.
Smakuje ci? Smaczny makaron?
Przychodzisz do pracy jeść, co?
Mam nic nie robić.
Kto ci tak powiedział?
Dongbaek. Ona się tym zajmie.
Dongbaek? I co zrobi?
Co? Wniesie oskarżenie i po sprawie?
Nie wiem. Powiedziała, że to załatwi.
Z jakiegoś powodu jej wierzę.
Wczoraj zauważyłem,
że się zmieniła.
Czy to Ongsan tak działa na ludzi?
Mam wrażenie, że tutejsze kobiety
zgłębiają jakąś wiedzę tajemną.
KAMELIA, LOKAL DO WYNAJĘCIA DOSTĘPNY OD ZARAZ!!!!
Jeden, dwa, trzy, cztery.
Cztery wykrzykniki.
Kamelia, słucham.
Słucham?
Dzień dobry.
Wszystko zeskanowałam i zapisałam.
Wysłałam ci wszystko mailem.
Czemu pani to robi?
ADWOKAT HONG JA-YEONG
Nie możesz polegać na tych świstkach.
Jeśli ktoś je ukradnie, zostaniesz z niczym.
Naprawdę pomaga mi pani z oskarżeniem przeciwko pani mężowi?
Zapisywałam tu wszystko jak w pamiętniku.
Musiałam to wyrzucić.
Zapisuj wszystko bez względu na motywację.
Niech wszyscy wiedzą, że to masz.
Słucham?
Nie jesteś ciągłym obiektem plotek?
Zapewne zwykle ci szkodziły.
Czas na nich skorzystać.
Nie rozumiem.
Wyobraź sobie, że nosisz miecz.
Jeśli ktoś cię sprowokuje, zamiast się kulić, gryź.
W Kamelii mają księgę przewinień wszystkich gości.
Układ sił się zmienia.
„Rejestr gości restauracji.
14 sierpnia 2019. Przyjęcie pożegnalne pana Parka z sekretariatu.
Mieszanka mocnych alkoholi i piwa...”
Zaraz. Piszą, w jakim byłem stanie?
Pijany w sztok.
„W sztok”? Do cholery.
A co wy robiliście?
- Mieszaliśmy drinki. - Co?
Zatrudniłem was do mieszania drinków?
Robiliśmy to, bo nam pan kazał.
Co jeszcze? Gadałem głupoty?
Zrobiłem coś głupiego?
Nie, proszę pana.
Ale podpisał się pan na ścianie.
Podpisywałem się setki razy,
nie mogłem się pomylić.
Rzecz w tym, że napisał pan coś jeszcze.
Co?
Zależnie od interpretacji można uznać to za nieco...
- Co? - Nieco...
Według mnie to nieco sprośne.
Co napisałem?
Nogi jak milion dolców!
DONGBAEK MA NOGI JAK MILION DOLCÓW
I podpisał się pan pod tym.
I co sądzicie?
Mam to zgłosić partii?
Dogada się z nią jakoś?
Gyu-tae, idź ją błagać o litość.
Przecież tu nie chodzi o walkę o demokrację.
Kto na ciebie zagłosuje, jeśli trafisz do pudła
za dotykanie barmanki?
To będzie koniec jego kariery politycznej.
To zwykła...
zagrywka polityczna.
Chodzi wyłącznie o zniesławienie mnie jako osoby publicznej i polityka.
Nawet Clinton wygrał po raz drugi.
To nie zagrozi mojej przyszłości.
Masz się za Billa Clintona?
Ludzie z Ongsan nie są tak wyrozumiali jak Amerykanie.
Będę kroczył swoją ścieżką.
Koń nie zajedzie daleko, przystając
na każde szczeknięcie psa.
Co? Co ty gadasz?
Nawet nie wie, co gada.
Wszystko jest w porządku.
Trzymam fason, a mój koń prze do przodu...
- Dobra, idź już! - Co?
Idź z tym swoim koniem. Mamy robotę.
Nie trać tu czasu i wskakuj na konia, głupku.
Powinienem...
Czemu włazisz mi w suszoną rzodkiew?
To wy zaczęłyście.
Rozmawiałyśmy między sobą. Idziesz nie w tę stronę. To tam.
- Wio! - Masz rozpięty rozporek.
Cholera.
Boże.
Szukasz księgi? Zabrała ją ze sobą.
Boże.
To jej torebka czy co? Po co nosi ją ze sobą?
Chciałeś ją ukraść?
Bo wiesz, że to kradzież, prawda?
Nie masz prawa mówić takich rzeczy.
Do piątku chcę mieć pieniądze na bilet.
Boże. Mam przeprowadzić jakiś egzorcyzm czy co?
Wiem, że masz teraz ciężki okres,
- ale nie ty jeden. - Hej, ty.
Chcesz się ze mną kłócić? O to chodzi?
Czemu mnie uderzyłaś?
Z drogi. Mam demencję.
Czemu pani to dla mnie robi?
Bez powodu.
Obserwuję cię.
Wzbudzasz zainteresowanie.
Ale skąd ta pomoc?
A przy okazji,
jakiego kremu...
Nieważne.
HONG JA-YEONG KANCELARIA PRAWNA
Naprawdę bierze stronę Dongbaek?
Zaraz.
A gdybym zrzucił całą winę na te leki?
Hej! Czekaj.
Co tam robiłaś?
Po co spotkałaś się z moją żoną? Knujecie przeciwko mnie?
Byłam na konsultacji.
To twój skarb? Pokaż.
- Boże. - Czemu tak ją trzymasz?
Jest moja, nie pana sprawa.
Hej!
Zjedzmy lody szronowe.
Chyba nie rozumiesz sytuacji.
Wniosę oskarżenie przeciwko Yong-sikowi.
Dowodem na to, że mnie pobił, jest to, że wypadł mi implant.
Ja też mam dowód.
Masz jaja.
Jak...
Wynajmuję ci lokal. Jak możesz?
Mogę.
Co?
„Ty jesteś podły dla mnie, ja będę dla ciebie”.
Od teraz to moje motto życiowe.
Mówią, że kupy należy unikać, bo jest straszna, a nie brudna.
Szlag. Odwrotnie.
Jak się pan boi, proszę przeprosić.
Zapomnij. Jestem osobą publiczną, więc tym razem odpuszczę.
Oboje wycofajmy zarzuty.
Proszę przeprosić.
Nie rozumiesz?
Yong-sik uderzył mnie pierwszy.
Tym samym pozbawił mnie zęba numer 36.
- Musi pan przeprosić. - Nie. Odmawiam.
Mam skany tej księgi
na pendrivie i na mailu.
Poszłaś na studia czy co?
Nagle wszyscy zmądrzeli?
Do zobaczenia w sądzie.
Przepraszam!
PRZEPRASZAM!
Przepraszam.
- Proszę nie mówić z wyższością. - To tylko angielski.
W porządku.
Bardzo cię przepraszam.
Naprawdę.
Zadowolona?
I więcej proszę ze mną nie zadzierać.
Co z tobą? Jesteś na haju?
Stało się. Dawna Dongbaek odeszła.
Od teraz tylko wspomni pan o orzeszkach,
a będę strzelać.
Dostałaś receptę od tego neurochirurga na rogu?
Będę strzelać bez zawahania.
Nie przywykłam do tego.
Niełatwo stać się twardzielką w ciągu jednej nocy.
Dzień dobry.
To pewnie ta księga.
Nie wierzę.
Normalnie nie wierzę.
Nie wierzę, że pisała w niej za plecami wszystkich.
- To absolutnie... - Dobrze im tak.
Dobrze, że ci niewdzięczni faceci tak boją się tej jej księgi.
Dongbaek umie być przebiegła.
To komplement.
Świetnie.
MIESZKAŃCY PODLEGAJĄCY JURYSDYKCJI
To ma być współpraca?
Każecie nam sprawdzać każdą osobę
podlegającą tej jurysdykcji, która nosi rozmiar 40,5?
Nie czytał pan Pytań bez odpowiedzi?
Ślad buta miał taki właśnie rozmiar.
W takim wypadku będziemy musieli zacząć od 15-latków
i sprawdzić każdego mieszkańca powyżej tego wieku.
Nie mam dość ludzi, by...
Powodzenia.
- Co? - Życzę panu powodzenia.
Pan też nosi rozmiar 40,5.
Podejrzany numer jeden.
Czy on myśli, że mamy lata 80.?
Musimy przeprowadzić śledztwo naukowe.
Ty i tak nie weźmiesz w nim udziału.
Zajmą się tym goście od nauki.
Nie mogę zaakceptować takiego śledztwa.
Ktoś prosił o twoją akceptację?
Takie niechlujstwo jest nie do pomyślenia w Miami.
To jedź do Miami.
Przenieś się tam i daj nam wszystkim odetchnąć.
Co? I co teraz?
Mam chodzić od drzwi do drzwi i sprawdzać rozmiary stóp?
Powinieneś
wysłać CV na posterunek w Miami.
Jak chcesz, to napiszę ci referencje.
Niech pan sam sobie mierzy stopy.
Przeprowadzę własne śledztwo.
Mądrzejsi od ciebie szukają go sześć lat.
Co masz zamiar zrobić?
Mam coś, czego im brakuje.
Co takiego?
Za kogo ty się masz?
Ja? Za tubylca.
Co?
Pochodzę z Ongsan.
Jeśli chodziłeś tu do szkoły,
należysz do wielkiej lokalnej rodziny.
Każdy jest bratem, siostrą, ciotką albo wujem kogoś znajomego.
Ten system działa jak mafia.
Mam nierówne brwi?
- Tak. - Hej.
Mój mąż mnie zdradza.
- Nie można go za to przymknąć? - Tutejsze kobiety
- mówią mi o wszystkim. - Zapomnij!
Wasze postępowanie może zostać uznane za...
- utrudnianie... - A miejscowi...
Możecie mnie wsadzić, a i tak nic nie powiem.
...są bardzo niechętni wobec obcych.
Wypytują nas o Jokera, a sami nic nie mają.
- Boże. - Co oni robią?
Sieją zamęt w okolicy i obniżają wartość naszej ziemi.
- Otóż to. - Właśnie.
Nic im nie mówcie.
Wszyscy mówmy, że nic nie wiemy.
- Tak. - Zgoda.
Co ma pani na myśli?
Przecież naprawdę nic nie wiecie.
- Co? - Co?
Oczywiście, że wiemy. Wiemy wszystko.
- Owszem. - Wszystko.
Co takiego? Zawsze tak mówicie.
Hej. Nie siedziałeś tu przez cały rok.
Wiemy nawet, komu ukruszył się gliniany garnek.
- Wiemy wszystko. - Wszystko.
To kim jest Joker?
- Joker? - Joker?
Jeśli o niego chodzi...
LEKARSTWO NA JELITA
Co jest w Ongsan?
MANDAT
Ogarnij się.
Gramy razem w reklamie oczyszczacza wody.
Narobisz mi kłopotów,
jeżdżąc jak wariat albo po pijaku.
Co? Ty też grasz?
Dlaczego?
Wiesz, jacy straszni są teraz widzowie?
Nieważne.
Czemu chcesz, żeby cię znielubili?
Ludzie mnie lubią.
Pod każdym zdjęciem mam ponad 600 polubień.
Jesteś celebrytką albo sportsmenką?
Kim ty w ogóle jesteś? Po co bezrobotna w reklamie?
Nie lubię, gdy nazywasz mnie bezrobotną.
Miałaś okazywać mi szacunek.
Jadę do Mediolanu.
- Co? - W listopadzie.
Ciebie nic nie obchodzi.
A co z naszym dzieckiem? Ty sobie podróżujesz...
To nie podróż. Będę tam studiować.
Jadę na dwa lata do szkoły modelingu.
Na dwa lata?
Porzucisz swoje dziecko na dwa lata dla...
Nie porzucam jej.
Ma kochającego tatę,
babcię i nianię, więc mogę wyjechać na dwa lata.
Wiesz, jak ona cię teraz potrzebuje?
I tak nic nie zapamięta.
Pamiętasz coś z tego okresu?
Nie masz instynktu macierzyńskiego?
Mama musi odnosić sukcesy, by dziecko było szczęśliwe.
Ten dostawca.
Ten niemiły dostawca chińskiego jedzenia.
To dopiero dziwak.
Zdecydowanie.
Myślę, że ukradł mojemu mężowi motocykl.
- No tak. - Masz rację.
Więc mielibyśmy podstawy, aby go podejrzewać?
- Tak. - Zdecydowanie.
- Ale nie żyje. - Co?
Był drugą ofiarą Jokera.
Więc to nieporozumienie.
- Nawet trochę nam przykro. - O tak.
- Racja. - Przykro nam.
Nieporozumienie.
To kim jest Joker?
Ja myślę,
że to ten facet od wróżki.
Ten podejrzany, co często ją odwiedzał?
- Tak. - Ten groźnie wyglądający?
- Tak. - Ten.
Kolejne zabójstwa zdarzały się zawsze, gdy przyjeżdżał.
- Masz rację. - Faktycznie.
Ma to sens.
Ten groźnie wyglądający typ...
Ale wypłynął w morze na statku rybackim.
- Co? - Gdy ludzie w Ongsan ginęli,
on łowił makrele w Norwegii.
- W Norwegii? - W Norwegii.
- Nic na to nie poradzimy.
- Był w Norwegii. - W Norwegii.
Pracowity facet.
Po co opowiadacie mi te głupoty?
Ktoś ukradł motocykl, ktoś groźnie wygląda,
ale to wszystko wasze wrażenia. To nie są dowody.
Proszę o obiektywne dowody poszlakowe.
- Ten z Norwegii... - Zapomnijcie o nim.
Cholerna Norwegia.
Gdybym wiedziała, miałabym sprzedawać ciastka?
Ty sprzedawałbyś ciastka,
a ona prowadziłaby dochodzenie.
Właśnie.
Nieważne. Czego ja się spodziewałem?
Już. Koniec. Możecie iść.
Wracajcie do swoich zajęć.
Jest ktoś, kto wzbogacił się na jednym z morderstw.
- Tak. - Właśnie.
Gyu-tae.
No Gyu-tae?
SALON PIĘKNOŚCI OK
Gyu-tae kupił budynek z salonem piękności za bezcen.
Nie wiedziałam, po co mu budynek o takiej historii,
ale rok później zrobili za nim terminal kolejowy.
Może coś wiedział,
a może miał fart, kto wie?
Po co jedziesz do Mediolanu?
Ciszej.
Nie jesteś modelką ani absolwentką mody.
Skąd nagle ten Mediolan?
Ta kamera nagrywa też dźwięk.
To tak jak z twoim imieniem, wiesz?
Całe życie mieszkałaś w Jeonju,
ale każesz nazywać się Jessicą.
Mój Boże.
Jestem nowojorczanką.
Odkąd tam byłam, mam na imię Jessica.
Po trzech miesiącach? Czyli ja
jestem Japończykiem, bo grałem w Yomiuri?
- Cicho. - Nie możesz jechać.
Nie mam pieniędzy na twoje studia.
Więc się rozwiedźmy i wyjadę za kasę z alimentów.
- Park Sang-mi! - Co, Kang Jong-ryeolu?
Dobra, jedź sobie na studia.
Rób, co chcesz. Ale dopiero, gdy Ji-seon podrośnie.
Nie podcinaj mi skrzydeł, zasłaniając się Rebeccą!
Nie nazywa się Rebecca!
To Kang Ji-seon, córka Kang Jong-ryeola!
A ty jesteś Park Sang-mi! Park Sang-mi!
Zatrzymaj auto.
Za dziesięć lat umrzesz ze wstydu.
Ludzie nie zapominają celebrytom głupich decyzji.
Dorośnij wreszcie!
Kazałam ci zatrzymać auto!
WONJU, SEUL ZACHODNI, MOKPO
Nie powinienem tam jechać.
Nie powinienem.
To absurd, że akurat tam uciekam przed tym wszystkim.
SEUL ZACHODNI
TEST Z MATEMATYKI
Jeśli w pierwszej klasie matematyka tak słabo mu idzie,
z wiekiem będzie już tylko gorzej.
Idzie mu lepiej niż mnie w jego wieku.
Słucham?
Nie musi tak ciężko pracować
na dobre oceny z matematyki, skoro jest dla niego za trudna.
Rozumiem.
Jednak to nie oceny
najbardziej mnie interesują.
Chcę wiedzieć, jak dogaduje się z innymi uczniami.
Jego mama prowadzi bar...
Czy się z niego nie śmieją? Albo...
Nie ma ojca...
Albo czy go nie zastraszają?
Czasem wraca do domu po bójce.
To nie Pil-gu jest tą słabszą stroną.
Panie Kang.
Dzień dobry. Często pan tu przychodzi.
Prowadzi pan tu jakieś interesy?
W tej szkole mogę zrobić porządną kupę.
Co?
Mój umysł się oczyszcza, ale organy pracują, jak należy.
W sercu czuję ucisk,
ale gdy ją widzę, wraca spokój.
Przyjeżdża pan do Ongsan specjalnie na kupę?
Mój Boże.
Pil-gu. Czemu kopiesz w ścianę?
Grasz w piłkę nożną?
Czemu muszę pisać dzienniki po angielsku?
Nie napisałem, bo jestem patriotą.
I co? Mam wezwać twoją mamę?
Mówiłem panu setki razy.
Moja mama pracuje. Pracuje!
- Charakterek też ma po mnie. - Co on mówi?
Co za gówniarz. Ciekawe, po kim to ma.
A co cię to obchodzi?
Dziecko to też człowiek. I nie nazywaj go gówniarzem.
A ten co? Obrońca praw dzieci?
UCZYŃMY TO MIEJSCE NAJSZCZĘŚLIWSZĄ SZKOŁĄ ŚWIATA
Będę grał w pierwszej lidze
i kupię mamie wielki bar.
Kang Pil-gu.
KAMELIA
Czemu ten malutki dzieciak
jest taki męski?
Teraz chcę go jeszcze bardziej.
To dlatego sprawdzasz pana No?
Myślisz, że to Joker?
Myślisz, że No Gyu-tae mógłby kogoś zabić?
Zawsze tak jest.
W CSI
zawsze winnymi okazują się ci najmniej podejrzani.
No Gyu-tae doznał porażenia nerwu twarzowego
- po zderzeniu z łosiem. - Co?
Od tamtej pory opada mu kącik ust.
Boże.
Mówią, że poddał się egzorcyzmom,
bo wciąż miał koszmary.
Taki z niego tchórz.
W snach tratował go łoś czy co?
Ten facet jest niewiarygodny.
Poza tym to dziwak.
Akurat pomiędzy
złoczyńcą a głupkiem.
To nie tylko tchórz, ale też straszny przygłup.
Gdyby pan No był Jokerem,
zostawiłby za sobą masę śladów.
A budynek? Czemu go kupił?
Jako jedyny zarobił dzięki Jokerowi.
Dzięki morderstwu kupił go za połowę ceny.
Też bym go kupił, gdybym miał za co.
Więc kim on jest?
Do cholery.
Komendancie, będę szczery.
Nie mam pojęcia, kim on może być.
Szlag.
To normalne, że się pogubiłeś.
To dobry moment,
by odwiedzić Yeong-sim.
Mam dość słuchania o niej.
WIEDZĄ TO NAWET MAŁE DZIECI PRZED SZKOŁĄ JEŹDZIMY POWOLI
Spójrz daleko przed siebie.
Dobrze, następny.
Nie zapomnijcie powiedzieć o tym mamom.
Dobra robota. Następny.
Powiedzcie, że Kang Jong-ryeol uczył was dziś baseballu.
I że ja to załatwiłem.
- Dobrze. - Dobrze.
Ale szczerze mówiąc,
- to nie jest lekcja... - Skup się na piłce!
Spróbuj jeszcze raz.
Trzymaj równowagę. Nogi mocno na ziemi. Jeszcze raz!
Czemu masz takie luźne ramiona? Co z tobą?
Jeszcze raz!
Stop. Czemu wzdychasz przed uderzeniem?
To jakiś twój zwyczaj?
Myślisz, że taki jesteś fajny? Gdzie się tego nauczyłeś?
A pan czemu wącha kask przed uderzeniem?
Wie pan, jakie to obrzydliwe?
Nawet nauczyciele niczego nie nauczą swoich dzieci.
- Cóż... - Mamo!
Mamo!
- Mamo! - To jego mama.
Ciekawe, co tu robi Dongbaek.
To twoja koleżanka?
To matka twojego ucznia.
Okaż trochę dobrych manier.
Za kogo on się ma?
Mamo!
- Mamo! - Co?
Nie słyszałaś mnie?
Wołałem cię aż stamtąd.
Nie słyszałam. Wołałeś?
Po co przybiegłeś tu w środku treningu?
Dzień dobry.
Cześć.
Mamo, co z twoimi włosami?
A co? Coś z nimi nie tak?
Czemu przyszłaś tak do szkoły?
Właśnie wychodziłam.
Powinniście wracać do treningu.
A nie mówiłem, że moja mama jest bardzo ładna?
W koku wygląda jeszcze ładniej.
Pil-gu nigdy nie kłamie.
Powiedziałem im, że jesteś ładna jak Tzuyu,
ale myśleli, że kłamię.
Dlatego ciągle prosiłem, żebyś przyszła do szkoły.
Ale czemu przyszłaś w kucyku?
Kazałem ci nosić koka
jak Dahyun.
Tak się spieszyłam, że zapomniałam.
Następnym razem przyjdę w koku.
A w ogóle, Dong-gyu.
Mówiłeś, że twój tata jest wiceprezesem. A moja mama jest prezesem.
O rany. To chyba prawda.
Macie ochotę na lody?
- Proszę. - Moja mama je kupiła.
- Dziękujemy. - Dziękujemy.
To nic takiego. Smacznego.
Dzięki, Pil-gu.
Co on tu znowu robi?
Poczęstujesz się?
- Nie, dzięki. - Powinien pan spróbować.
A masz może
o smaku kasztanowym?
Rozumiem, że interesujesz się Pil-gu.
Nie rozstaliśmy się w dobrych stosunkach, ale to nadal twój syn.
Ale okazujesz brak szacunku żonie.
Jak mogłaś zrobić mi coś takiego?
Nie mogę tego znieść.
Jeśli zależy ci na Pil-gu, nie przychodź więcej.
Zamiast tego
zrób coś dla mnie.
Nie musisz o nic prosić.
Pewnie z Internetu wiesz, że dobrze zarabiam.
Słyszałem, że kazali ci wynieść się z budynku.
Mógłbyś nie kręcić już Powrotu Supermana?
Co?
Zabierasz córkę pod namiot i pooglądać dinozaury.
Możesz choć tyle zrobić dla Pil-gu?
Czemu...
Czemu mam przestać kręcić program?
Jeśli dowie się, że ten wspaniały telewizyjny tata
jest też jego tatą,
to odciśnie na nim piętno.
Bez tego programu też dobrze zarabiasz.
Możesz robić, co chcesz, ale zakończ go.
Proszę.
A co z tobą?
Na tobie też zostawiłem piętno?
Czemu pojawiłaś się teraz, a nie wtedy, gdy cię szukałem?
Wiem...
Wiem, że jestem dupkiem, że to mówię.
Ale gdy was widuję...
Ciebie i Pil-gu.
Jak mam to znieść?
Nic się nie zmieniłeś.
Nadal jesteś dupkiem.
Czemu polubiłaś takiego dupka jak ja?
Pil-gu niedługo będzie. Powinieneś już iść.
Życie zniszczył ci fatalny wybór mężczyzn.
Coś nie tak z moim życiem?
Ono nie należy do ciebie.
- Co? - Związałam się z tobą, bo cię lubiłam,
a Pil-gu chciałam urodzić.
To ja kontroluję swoje życie.
Jestem za nie odpowiedzialna.
Za kogo ty się masz?
Czemu myślisz, że masz taki wpływ na moje życie?
Wydajesz się...
teraz taka fajna.
Bo jestem fajna. Mam 173 cm wzrostu i idealne proporcje.
Mam też wspaniałego syna i prowadzę ten bar.
Nigdy nie byłam w niczyim życiu postacią drugoplanową.
Zawsze grałam główną rolę.
Czyli z nim chodzisz.
To dzięki temu wieśniakowi taka jesteś?
- Tędy. - Dobrze.
Dongbaek!
Cześć.
Zainstaluję ją tam.
Co za ujęcie.
Jak dobrze, że tu pracuję.
Nie wychylaj się. Ściągniesz kłopoty.
Dodałam trochę miodu. 5000 wonów.
On nie musi płacić.
Heung-sik, zjedz, nim wyjdziesz.
- Koniecznie. - Dobrze.
Dajesz mu jedzenie za darmo?
Czemu karmi go za darmo?
Naprawdę ma wahania nastrojów.
Zawsze bałam się zostawiać tu Pil-gu samego.
Dziękuję, że o tym pomyślałeś.
Też jestem wdzięczny.
Dzięki.
Nie musisz mi dziękować.
Ale chcę. Wielkie dzięki.
Ledwo wyplątałeś się z jednych kłopotów.
Dongbaek.
Panie Kang.
Zapraszam na kolację.
Lubisz Dongbaek?
Czemu? Ma syna.
Kim pan jest,
by zadawać takie pytania?
Pytam, bo zasługuję, by wiedzieć.
Bo jest pan
ojcem Pil-gu?
Dlatego zasługuje pan, by wiedzieć?
O co ci chodzi?
Masz się za kozaka, bo lubisz kobietę, której wszystkim żal?
Nie wpływaj na jej wybory. I się nad nią lituj, jasne?
Panie Kang.
Czy pan kiedyś kogoś polubił, bo było go panu żal?
- Co? - Naprawdę jest pan
głupi.
Nie wie pan,
że Dongbaek jest atrakcyjna?
Porzucił ją pan, by mieć wszystko.
Ale ja...
poświęcę wszystko tylko dla niej.
Tak wspaniałą jest kobietą.
Na pewno pan o tym wie. Dlatego nie chce pan odejść.
Tak, wiem. I właśnie dlatego nie odejdę.
Postaram się wszystko naprawić.
Skoro już wiem, jak żyje,
nie mogę jej tak zostawić.
Niby jak żyje?
To pan jest godny pożałowania.
Już zaprzepaścił pan swoją szansę.
Ona już nie jest z panem.
A Pil-gu...
już nie jest pana synem.
Nie masz prawa mówić takich rzeczy.
Jeszcze raz mnie pan tak złapie, a złamię panu rękę.
Jesteś wulgarny.
Jestem prostoduszny.
Jest pan wspaniałym ojcem dla córki, sportowcem
i bohaterem wielu reklam.
A wspominanie przeszłości to dla pana zajęcie w wolnym czasie.
Ale ja dla Dongbaek ryzykuję wszystko.
Więc proszę
więcej tu nie przyjeżdżać.
Albo spuszczę panu porządny łomot.
Jest taki jak ja
w wieku 25 lat.
O czym rozmawialiście?
O niczym.
Zjedliśmy makaron.
Spróbuj tego chleba orzechowego.
Wszyscy mają swoje profile na portalach społecznościowych.
Co?
Wszyscy mają jakąś przeszłość, którą chcą ukryć,
albo jakieś sekrety.
I udaje im się utrzymać je w tajemnicy.
Dlaczego moja przeszłość zawsze wychodzi na jaw?
Nie musiałeś spotykać się z ojcem Pil-gu
i iść z nim na kolację.
Dongbaek.
Przeszłość to przeszłość.
Nie ma nad tobą żadnej władzy.
Teraz tak mówisz, ale wszyscy jesteście tacy sami.
Wszyscy.
Spróbuj tego chleba.
Udajesz, że cię to nie obchodzi, ale faceci to faceci.
Jak może cię to nie ruszać?
Dongbaek.
Z iloma facetami się spotykałaś?
Kang Jong-ryeol nie jest
jedyny na świecie.
Nie jestem taki jak on.
Myślałem, że chcesz spróbować.
Skoro tak o mnie myślisz,
po co się ze mną spotykasz?
- Nie o to mi chodziło. - Nigdy niczego ze mną nie próbowałaś.
Czego?
Dongbaek.
Jeśli naprawdę stworzymy związek,
obiecuję...
Obiecuję, że...
Boże.
Będzie nie z tej ziemi.
Każdy dzień będzie tak piękny, że oszalejesz ze szczęścia.
Więc nie porównuj mnie do tego drania,
kiedy nic o mnie nie wiesz.
Przyszedłem o piątej rano, bo tak mi cię brakowało.
Więc mnie nie denerwuj.
Jesteś inny.
Jesteś zupełnie inny.
Dlatego jestem ci wdzięczna...
Przestaniesz to powtarzać?
Me serce przy tobie drży.
Nie sądziłam, że kupowanie płastugi może być takie ekscytujące.
Potrzymać chleb?
Pewnie.
Nie chcę już jeść. Jestem pełna.
W porządku.
Ja też powiem ci coś o mojej przeszłości.
Moja pierwsza miłość...
O rany.
Była nią starsza siostra Seung-yeopa.
Zawsze bawiliśmy się razem
na podwórku.
Chodziliście ze sobą?
Tak.
Ale mnie rzuciła,
jak poszła do gimnazjum.
I przysłała mi list, w którym napisała,
że spuści mi łomot, jak powiem o nas Seung-yeopowi.
Więc do tej pory mu nie powiedziałem.
Mam całą listę byłych z tej okolicy.
Poważnie.
Ale to dopiero tajemnica.
Nadal nie wiem,
czemu mnie rzuciła.
Poważnie.
Trudno zrozumieć kobiety.
Ale ciebie szczególnie,
bo tak bardzo cię lubię.
A do tego
czasem robisz się taka malutka.
Nie, ujmę to inaczej.
Chodzi mi o to, że czasami
wydajesz się kurczyć i więdnąć.
Gdy tak się dzieje, nie wiem, jak cię pocieszyć.
Mogę tylko kupować ci słodkości. Trudna sprawa.
Jak będę tak dużo gadał,
uznasz mnie za zbyt gadatliwego.
Lubię, gdy dużo gadasz.
Prosty z ciebie chłopak.
Nieprawda, przeciwnie.
Mam już w życiu dość trudności.
Mógłbyś dla mnie być prostym chłopakiem?
Dobrze.
- Gorąco, prawda? - Tak.
Osobiście uważam, że najbardziej niedocenionym bohaterem
jest Dżin z Aladyna.
Jak o tym pomyśleć, to jego moc nie ma żadnych ograniczeń.
To on wyznacza limit życzeń do spełnienia.
Dlatego wydaje się słaby.
I nie może dołączyć do Avengersów.
Czemu nagle gadasz o Dżinie?
Mówisz, co ci ślina na język przyniesie.
Dongbaek.
U mnie nie będziesz miała limitu życzeń.
Spełnię ich 100.
A nawet 1000.
Dla ciebie stanę się najprostszym człowiekiem
na ziemi.
Dżin to taka wróżka z lampy.
Co?
Wróżka Hwang Yong-sik. Pasuje ci.
Boże.
Przez ten brak okien
jest tu strasznie ciemno nawet w ciągu dnia.
Według mnie jest przytulnie.
Naprawdę?
- Zostaw to tam. - Dobrze.
- Położę na stole. - Dobrze.
Co z tym światłem?
Może powinnam założyć czujnik...
PROSIŁEM, BYŚ NIE BYŁA ŻARTEM
OBSERWUJĘ CIĘ OD TAMTEGO DNIA
Na pewno zna to miejsce.
Wie, gdzie jest kamera.
Pil-gu, może się przeprowadzimy?
Chcę, byś dorastał w bezpiecznym miejscu.
Idź w swoją stronę, mamo.
Może masz jakieś inne dziecko?
Boję się, że gdy go złapiemy,
okaże się kimś, kogo wszyscy znamy.
Z pozoru wszyscy są mili. Uważaj, komu ufasz.
Nikogo nie obchodzi prawda. Prawdą staje się to, w co wierzą.
Naprawdę myślisz, że dasz radę zająć się Dongbaek i Pil-gu?
Nadal mam ciarki.
Mam dość udawania, że jest w porządku.
Napisy: Agnieszka Putek